گردهمایی بزرگ مقاومت ایران در ویلپنت پاریس

یادآوری

در روزهایی که به برگزاری گردهمایی سالانه ایرانیان در پاریس نزدیک می‌شویم در مجموعه مقالاتی مرتبط با همین موضوع، به تاریخچه این گردهمایی و عللی که موجب برگزاری آن شد پرداخته می‌شود که این نوشته، ششمین قسمت آن است.

در قسمت‌های پیشین گفته شد: مردم و مقاومت ایران پس از ماجرای ۱۷ژوئن(سال۱۳۸۲) و تهاجم پلیس فرانسه به دفتر مرکزی شورای‌ ملی مقاومت و پس از ایستادگی قهرمانانه و پیروزمند ایرانیان در برابر زدوبند کثیف ژاک شیراک با رژیم آخوندها، همه ساله در یک گردهمایی بزرگ ضمن گرامی‌داشت آن پایداری بی‌نظیر ملی، به گزارش رئیس‌جمهور برگزیده مقاومت و مهمترین سرخط‌های برنامه سیاسی مقاومت برای سال جاری گوش می‌دهند. سنتی که تنها و تنها خاص مقاومت مردم ایران و آلترناتیو دموکراتیک شورای ملی مقاومت است.

یک خاطره از آن روز سیاه

در ادعانامه صادره علیه مریم رجوی، آن‌چنان که دادستان فرانسوی همان‌ روزها نوشته بود، جرم این است که مریم رجوی، «تعادل ژئوپلیتیک بین‌المللی را درهم‌می‌ریزد».

ماجرا را از نشریه فرانسوی لیبراسیون بخوانیم:
دادستان: مریم رجوی تعادل ژئوپلیتیک بین‌المللی را درهم می‌ریزد.
لیبراسیون، یک نشریه دیگر فرانسوی چندی بعد تحت عنوان «عملیات بسیار لرزان قاضی بروگیر» نوشت: زمانی که او بازداشت مریم رجوی را تأیید کرد، برآوردش این بود که این داده‌ها «به‌خاطر ماهیتشان، به‌خاطر جدیتشان و به‌خاطر عواقبشان برای تعادل ژئوپلیتیک جهانی» اخلال در نظم عمومی محسوب می‌شود. اما «تعادل ژئوپلیتیک بین‌المللی» استدلالی است که چندان برای زندانی کردن کسی به کار گرفته نمی‌شود. لیبراسیون بعد از آن پرسیده بود:

«و اگر این بازداشتها در خدمت منافع تجاری بوده باشد، آن وقت چی»؟
چند سال بعد سردبیر ژورنال دودیمانژ که این‌ هم یک نشریه دیگر فرانسوی است، عمق آن زدوبند کثیف تجاری را رو کرد!